mamo, tato, wolę wodę!

Żelki urosną. Są zrobione z takiej substancji, która wchłania wodę jak gąbka, więc pęcznieją. Można zadać dzieciom pytanie: jak to się dzieje, że żelkowe postacie zmieniają swoją wielkość?

Doświadczenie uczy dziecko różnicowania lekkich i ciężkich przedmiotów oraz 
tego, jak zachowują się przedmioty o danym ciężarze w wodzie. Woda może nas wiele nauczyć!

Nienaruszony kapsel powinien pływać, a ten zgięty utonie.
Dziecko może nauczyć się, że przedmioty o różnym kształcie różnie zachowują się w wodzie. (Fizyka uczy, że siła wyporu zależy od gęstości cieczy, kształtu 
przedmiotu i od średniej gęstości zanurzonego ciała. To doświadczenie, jak już 
zostało to wcześniej ujęte, dotyczy kształtów. Można to porównać ze statkiem (gdy statek się z czymś zderzy, ulegnie uszkodzeniu, wówczas nabierze wody, złamie się w pół i zatonie). Dlatego właśnie woda niesie ze sobą wiele niespodzianek!

Jak wiadomo srebro jest najlepszym przewodnikiem ciepła, plastik natomiast wcale go nie przewodzi, i dlatego właśnie masło na srebrnej łyżeczce powinno 
stopić się bardzo szybko i z niej odpadnie pierwsze ziarenko. Następnie przyjdzie kolej na groch z łyżeczki stalowej i ze szklanego mieszadełka, natomiast na 
łyżeczce plastikowej nie powinno się nic dziać.
Twoje dziecko może stać się małym naukowcem, o ile będzie do tego odpowiednio zachęcane. Podczas takich doświadczeń dzieci szybciej się uczą, (mimo tak młodego wieku). Jednak pamiętajmy, że najważniejsza jest zabawa! Dziecko nie musi jeszcze wiedzieć, co to jest srebro, ale na pewno rozróżni łyżeczkę „metalową” od plastikowej, a dzięki temu doświadczeniu zapamięta również czym one się od siebie różnią (bo nie tylko kruchością plastiku :).

Taka zabawa wzbudza ciekawość dziecka. Z pewnością samo zaproponuje, by wrzucić  inne substancje, by obserwować przemiany wody.

Taka „prezentacja” smaków może zachęcić dziecko do picia wody.

Atrakcyjny rekwizyt (celofan) zachęca dziecko do zabawy. Dzieci poznając dźwięki wody uczą się przy okazji rozróżniania dźwięków: głośnego od cichego, spokojnego od niespokojnego.

Najlepiej nie oklejać całej skarbonki papierem, żeby dziecko widziało, jak monety przybywają. Uczymy dzieci oszczędności od najmłodszych lat.

Każdy budowniczy podczas całego dnia pracy wypija dużo wody.  Dzieci również do tego zachęcajmy.

Jest to świetna zabawa, podczas której można wyjaśnić dziecku, co to jest para wodna. W taki sposób można również zostawić krótką wiadomość, np.„Kocham Cię”/ „kocham mamę”/ „kocham tatę”, która zostanie odczytana, gdy podczas gorącej kąpieli w łazience zacznie parować lustro.

Ćwiczenie to pobudza wyobraźnię dziecka. Zachęcajmy je do wymyślania historyjek dotyczących postaci, które „dostrzega”, może pomóżmy wymyślić dla nich imiona…

Należy zwrócić uwagę, by dzieci, dmuchając w żagiel, nabierały powietrze nosem i wypuszczały ustami. To stymuluje pracę aparatu artykulacyjnego.